Falcon 9 wynosi polskie satelity wojskowe. Historyczny krok w stronę niezależności orbitalnej

28 listopada rakieta Falcon 9 wystartowała z bazy Vandenberg w Kalifornii, zabierając w misji Transporter-15 aż 140 ładunków, w tym pięć satelitów z Polski. To moment, który już teraz uznaje się za jeden z najważniejszych dla krajowego systemu bezpieczeństwa i autonomii technologicznej.

Transporter-15 jest częścią programu Smallsat Rideshare, umożliwiającego wysyłanie wielu niewielkich satelitów podczas jednego startu. Misja rozpoczęła się o 10:44 czasu pacyficznego, a rakieta skierowała się na południe, by umieścić ładunki na odpowiedniej orbicie. Po 8,5 minutach booster B1071 ponownie wylądował na autonomicznej barce „Of Course I Still Love You”, kontynuując rekordową serię odzyskiwania stopni przez SpaceX.

Polskie satelity PIAST – nowa era rozpoznania

Najważniejszą częścią polskiego udziału w misji była konstelacja PIAST — trzy niewielkie satelity opracowane m.in. w Wojskowej Akademii Technicznej. Należą do nich:

• PIAST-S1,

• PIAST-S2,

• PIAST-M.

Konstelacja ma tworzyć pierwszy krajowy system rozpoznania satelitarnego, służący wojsku, sztabom operacyjnym i instytucjom państwowym. Projekt powstał dzięki finansowaniu Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu SZAFIR, wspierającego technologie obronne.

Zadaniem satelitów będzie dostarczanie danych obrazowych, które mogą wspomagać m.in.:

• analizę sytuacji kryzysowych,

• monitorowanie infrastruktury krytycznej,

• wsparcie działań wojskowych i ćwiczeń,

• obserwację granic i akwenów.

Dla Polski to wejście do grona państw rozwijających własne instrumenty orbitalne, a nie polegających wyłącznie na sojuszniczych zasobach.

MikroSAR – oczami radaru, niezależnie od pogody i pory dnia

Wśród polskich ładunków znalazł się również satelita MikroSAR, zbudowany przez firmę ICEYE. Jego najważniejszą cechą jest wykorzystanie technologii SAR (Synthetic Aperture Radar), umożliwiającej obserwację powierzchni Ziemi:

• w nocy,

• podczas zachmurzenia,

• w trudnych warunkach pogodowych.

To ogromna przewaga nad systemami optycznymi, które potrzebują światła dziennego i dobrej pogody. MikroSAR pozwoli monitorować m.in.:

• infrastrukturę wojskową i energetyczną,

• ruch jednostek na Morzu Bałtyckim,

• szlaki transportowe,

• obszary przygraniczne.

Satelita umożliwia także ocenę skutków działań bojowych poprzez analizę zmian w terenie. Jak zaznaczył minister obrony Władysław Kosiniak-Kamysz, dzięki ICEYE Polska stała się pierwszym państwem w Europie Środkowo-Wschodniej z pełnym systemem wojskowego rozpoznania satelitarnego.

Znacznie większa misja – Transporter-15 pełen międzynarodowych ładunków

Transporter-15 był jednym z najbardziej złożonych startów w ostatnich miesiącach. Wśród ładunków znalazły się:

• satelita Formosat-8 tajwańskiej agencji TASA,

• mikrosatelity Tron Future Tech,

• CubeSaty europejskiego projektu SPiN-2,

• satelita meteorologiczny Veery-0G firmy Care Weather,

• jednostki z Alba Orbital, C3S i NASA,

• polski CubeSat PW-6U firmy SatRev.

W sumie firma Exolaunch była odpowiedzialna za wystrzelenie 59 urządzeń, a Seops Space za kolejne 11. Start pokazał, jak bardzo rozwinęła się branża nanosatelitów i jak ważną rolę odgrywa SpaceX w komercjalizacji dostępu do orbity.

Co oznacza ten start dla Polski?

Umieszczenie własnych satelitów wojskowych na orbicie otwiera przed Polską nowe możliwości:

• niezależność informacyjna — kraj zyskuje dostęp do danych obrazowych bez konieczności polegania na partnerach,

• szybsza reakcja w sytuacjach kryzysowych,

• dokładniejsza obserwacja przestrzeni — także przy trudnych warunkach pogodowych,

• rozwój kompetencji technologicznych w sektorze kosmicznym i obronnym,

• wzmocnienie pozycji Polski w ramach współpracy NATO.

Jest to również sygnał, że polski sektor satelitarny dojrzewa. Jeszcze dekadę temu krajowe firmy działały głównie jako podwykonawcy — dziś uczestniczą w projektach systemowych i rozwojowych.

Nowa era polskiej obecności w przestrzeni kosmicznej

Start Transportera-15 to nie tylko symboliczny moment, lecz także początek budowania narodowej infrastruktury orbitalnej. W połączeniu z kolejnymi planowanymi inwestycjami Polska wkracza na ścieżkę, która pozwoli lepiej chronić własne granice, rozwijać technologie kosmiczne i brać udział w międzynarodowych projektach bezpieczeństwa.

To pierwszy krok, ale o ogromnym znaczeniu — zarówno technologicznym, jak i strategicznym.