Największe, najważniejsze polskie nazwisko elektrotechniki ever

Moim zdaniem warto wspomnieć również o 3 wybitnych postaciach: Marianie Rejewskim, Jerzym Różyckim oraz Henryku Zygalskim - wybitych poznańskich matematykach i kryptologach odpowiedzialnych za złamanie kodu elektromechanicznej maszyny szyfrującej Enigma i zapoczątkowanie nowego spojrzenia na kryptologię. Może nie są to osoby związane bezpośrednio z elektrycznością, a bardziej z jej "pokonaniem", jednak niewątpliwie są to ważne dla naszego kraju postacie. 

Gdyby ktoś był zainteresowany, to w Poznaniu znajduje się bardzo ciekawa poświęcona im ekspozycja.

Dla mnie to Józef Herman Osiński (1738-1802) Polski duchowny katolicki, który w zakonie pijarów przybrał imię Kazimierz, nazywany pierwszym elektrykiem polskim, pionier techniki odgromowej....

W w 1777 r. napisał O sposobach zabezpieczających życie i mienie od piorunów, czyli o stawianiu konduktorów (tak wówczas nazywano piorunochrony). Od 1783 r. zaczęto je instalować w Polsce. Przyjęło się uważać, że pierwszym wyposażonym w piorunochron budynkiem był ratusz w Rawiczu – wiadomość o tym przynosi styczniowy numer „Pamiętnika Historyczno-Politycznego” z 1784 r. 

Źródło: https://www.wilanow-palac.pl/z_latawcem_przeciw_piorunom.html

Fajny wątek.

Z historii to jednak noga zawsze byłem, aczkolwiek kilka ze wspomnianych przez Kolegów nazwisk dość wiele mi mówi.

Ja, jeśli mogę przytoczę przykład osoby z historii bardziej współczesnej, a mianowicie ś.p. prof. Andrzeja Sowę. Pan Andrzej był prelegentem wykładów czy sympozjów, w których wielokrotnie uczestniczyłem, a z racji wykonywanych niegdyś zleceń dla jednego z operatorów sieci komórkowej, gdzie Pan Andrzej był ekspertem niejednokrotnie miałem okazję spotykać się z Panem profesorem osobiście.

Pomimo przekosmicznej wiedzy, jaką posiadał zawsze był uśmiechniętym i w pełni wyluzowanym człowiekiem, z którym porozmawiać można było nie tylko o sprawach branżowych, a zwykłych pierdołach.

W temacie ochrony przepięciowej i odgromowej był chyba zakochany, na każde pytanie z tym związane odpowiadał bez najmniejszego zastanowienia podpierając się wszelkimi normami wyciąganymi niczym z rękawa obowiązującymi na świecie.

Bardzo wiele dokonał dla rozpowszechniania tej wiedzy będąc profesorem nadzwyczajnym Politechniki Białostockiej, która dzięki jego zaangażowaniu stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych centrum badawczych na świecie. Bardzo wiele pomógł Politechnikom w kraju m.in. Wrocławskiej.

Jego dorobkiem są setki artykułów i publikacji, na podstawie których wciąż prowadzone są kolejne badania nad „piorunem”.  Rozprawę doktorską pod przewodnictwem również Wielkiego p. prof. Z. Flisowskiego pt. „Me­to­dy wy­zna­cza­nia uda­rów pro­bier­czych do od­twa­rza­nia na­ra­żeń ukła­dów ste­row­ni­czych prze­pię­cia­mi in­du­ko­wa­ny­mi po­cho­dze­nia at­mos­fe­rycz­ne­go” przeczytałem trzy razy i dalej do końca nie wiem o co chodzi…

Dorobku naukowego prof. Sowy nie da się opisać w kilku, kilkuset zdaniach, trzeba wielu tomów.

Niestety jeden z moich mentorów odszedł nagle w 2013 r. cztery dni po pierwszej rocznicy otrzymania tytułu naukowego Profesora Zwyczajnego nadanego przez Prezydenta RP.

Zmarł 28 października 2013 r. Został pochowany na Cmentarzu Miejskim w Karakulach.

Świeć Panie nad jego duszą :(

Troszkę może się rozczuliłem, ale to wielka strata dla światowej nauki.

Cześć! Ja wymienię aż dwa nazwiska:

Prof. dr inż. Stanisław Fryze - żyjąc w bardzo trudnych czasach zajmował się kształceniem inżynierów elektryków, a także pracował nad opisem jakże obecnie ważnej mocy w przebiegach odkształconych: "teoria mocy rzeczywistej, urojonej i pozornej w obwodach elektrycznych o przebiegach odkształconych napięcia i prądu”, ale nie tylko.

Druga postać to niezapomniany prof. dr hab. inż. Janusz Walczak - w mojej (ale nie tylko mojej) ocenie najlepszy wykładowca jakiego widziałem. Nikt nie potrafił tak przekazać wiedzy jak Pan Profesor. To z Jego wykładów wyniosłem wiedzę na temat m.in. :

- podstaw teorii układów transmisji danych z widmem rozmytym (SSL), dziś szeroko stosowanym m.in. poprzez standard transmisji danych LoRa, 

- podstaw metod sztucznej inteligencji (Fuzzy logic oraz sieci neuronowych), którą wykorzystuje się m.in. w automatyce 

- podstaw teorii sygnałów - wszechstronna wiedza . M.in. pod okiem profesora realizowałem pracę:

https://lroj.files.wordpress.com/2011/02/aliasing.pdf

Dla mnie, prywatnie, nieoceniony bohater. Zawodowo związany z Politechniką Śląską:

Kierownik Zakładu Elektrotechniki Teoretycznej
Informatyki i Telekomunikacji

Jego działalność naukowa dotyczy teorii obwodów elektrycznych i elektronicznych, zaawansowanych metod przetwarzania sygnałów oraz ich zastosowań a w szczególności:

• analizy i syntezy układów parametrycznych i nieliniowych, teorii mocy układów z przebiegami niesinusoidalnymi,
• metod przetwarzania sygnałów niestacjonarnych,
• zastosowań sztucznych sieci neuronowych.

Jest autorem lub współautorem ponad 350 publikacji, 5 książek i 5 monografii z tych dziedzin.

Nie znam wielu polskich geniuszy branży elektrotechnicznej/elektronicznej ale jedno nazwisko gdzieś mi wpadło w ucho: Jan Czochralski (1885-1953). Wynalazca powszechnie stosowanej metody otrzymywania monokryształów krzemu, będącej podstawą procesu produkcji układów scalonych.

Bez tego odkrycia nie było by takiej miniaturyzacji elektroniki jaką możemy obserwować dzisiaj.